فکر میکنم وقتش رسیده بیشتر به خودم اهمیت بدم. به تمام علایقی که داشتم. درسته خیلی کوچیک بودن مثله تموم کردن یه کتاب شعر ، یا رفتن به شهر کتاب و چرخیدن بین کتابها هر هفته.
اگه شروع نکنم فقط چند ماه دیگه ، نه حتی خیلی زیاد ، به این نتیجه میرسم که آدمش نیستم و این از هر چیزی بدتره که بفهمی آدمش نیستی و هیچوقت هم نبودی و تمام مدت داشتی خودت رو گول میزدی.
میخوام یکم بیشتر به اینجا برسم، میخوام با خودم رو راست تر باشم. وقتشه که خودم رو سرپا نگه دارم . وقتشه از این پاها استفاده کنم و از این دستها . اونجوری که همیشه میخواستم .
اگه شروع نکنم فقط چند ماه دیگه ، نه حتی خیلی زیاد ، به این نتیجه میرسم که آدمش نیستم و این از هر چیزی بدتره که بفهمی آدمش نیستی و هیچوقت هم نبودی و تمام مدت داشتی خودت رو گول میزدی.
میخوام یکم بیشتر به اینجا برسم، میخوام با خودم رو راست تر باشم. وقتشه که خودم رو سرپا نگه دارم . وقتشه از این پاها استفاده کنم و از این دستها . اونجوری که همیشه میخواستم .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر