ای آفتاب حسن برون آ، دمی ز ابر/کان چهره ی مشعشع تابانم آرزوست

میدونی چی آدم رو افسرده میکنه . اینکه نتونی تو اتاقی که بیشتر روزهای سال رو توش داری زندگی میکنی . آهنگ مورد علاقت رو بذاری با صدای بلند و بزنی زیر گریه . از نوع هق هقش . نه فقط اشک خالی .. همینجور که داری گریه میکنی تو اتاق راه بری و با آهنگ بخوونی:

When you said,

"So long"

Left me

standing all alone

alone and

crying, crying

Crying, crying*

اونجایی که crying  رو میکشه تو هم گریه ت رو بلند تر کنی و بری جلوی آینه قیافه درب و داغونت رو ببینی و همینجوری داد بزنی و باهاش بخوونی… crying  .. تهش هم که آهنگ تموم میشه بدون اینکه بری صورتت رو بشوری ولو شی روی تختت و از خستگی بخوابی .   وقتی بلند میشی مطمئنن سردرد رو داری ولی خیلی خوشحال تری.

*crying / Roy Orbison & K.D Lang