۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۳, جمعه

به جز اینکه بری زیر پتو و خودت رو جمع کنی و اروم گریه کنی چه کار میتونی بکنی ؟ در مقابل این همه نداشتن. در مقابل اینهمه بی انصافی.
خیلی اروم گریه میکنی تا حسابی تخلیه بشی. میدانی گفتن اینهمه غمِ دل حتی با تو هم ممکن نیست ، عادلانه نیست اصلا. ادامه میدم، فقط ادامه میدم و میدونم از اون دسته روزهایی که بعدا هیچی ازشون یادم نمیاد انگار تو زندگیم اصلا نبودن. این روزا خیلی پوچن مثله منِ پوچ ولی الکی امیدوار.

+خدایا کمکم کن.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر