سرگرمی جدید من ، وقتی دیگه کاری برای انجام دادن نیست ( البته کاری نیست که من بخوام انجام بدم ) میرم توی فلیکر و از این دسته به اون دسته عکسها میرم . یهو نمیفهمم چی شد که 2 3 ساعت گذشته و من محو یه عکس شدم. محو جاش و لطافتش . دلم میخواد بپرم توی اون عکس و ساعتها حس داخل اون مکان رو توی خودم نگه دارم.
وقتی کسی که باید باشه ، نباشه ، آدم یه کارایی میکنه یه وقت گذرونی هایی میکنه که حتی خودش هم نمیفهمه چرا . تنهایی از اون حسهایی که هی عمیق و عمیقتر میشه و به جایی میرسونه که حتی فکر نمیکنی تنهایی . فکر میکنی خیلی هم شلوغی نه از بیرون که از داخل .